Totaal aantal pageviews

zondag 7 mei 2017

2 x 3

Ik ben dus sinds enig tijd in het bezit van 2 driewielers. Terug naar de tijd van ooit. Alleen zien deze er anders uit dan het houten plankje met een stuurtje, een leuning en drie wielen waar ik meerdere decennia geleden op reed. Ik heb ze voor de aardigheid eens naast elkaar gezet en er een foto van genomen.

Hoe twee driewielers toch zo van elkaar kunnen verschillen in uiterlijk maar ook in rij-eigenschappen. Hoewel ze minder snel zijn dan de onvolprezen Performer Highracer geniet ik even zeer van een toertje met deze tuigen. De Orca dient vooral voor functionele verplaatsingen en de Ice Sprint zet ik in voor een toertje waar rondkijken en verkennen primeren op snelheid. Ondanks de profielloze FLites en Kojak mag het voor de trike al eens onverhard zijn, iets waar ik me met de highracer niet aan waag.
Ik geef de voorkeur aan een minimum aan accessoires op de fiets. Kwestie van het gewicht zo veel mogelijk te beperken. Naakt weegt de trike ongeveer 17 kg. Maar soms moet het wel anders. Ik had nog een fietskoffertje liggen en in combinatie met een bagagedrager wordt de trike in minder dan tien minuten ook inzetbaar voor transport. En dan heb ik ook nog een setje banaantassen ter beschikking.







zaterdag 18 maart 2017

Dégage

De voorbije week werd ik lid van Dégage, een autodeelplatform. We hébben al een auto, maar die is eigenlijk eigendom van Karwij en dus het werkinstrument van vrouwlief. Af en toe doet hij ook dienst als gezinswagen en heel af en toe maak ik er gebruik van voor persoonlijke doeleinden. De meeste van mijn verplaatsingen maak ik met de fiets. Daar heb ik er genoeg van. N+1, weet je wel. Voor verdere afstanden neem ik de trein, soms de bus, maar er zijn van die dagen waarop een tweede auto toch handig zou zijn. Heen en weer naar Utrecht op één dag is met de trein niet zo handig. Dat gebeurt zo enkele dagen per jaar. Vandaar dat ik een oplossing zocht in het autodelen. Cambio beantwoordt niet aan mijn noden: de dichtstbijzijnde standplaats is te ver (10 kilometer) en je betaalt een abonnementsgeld. Bij Cambio zijn de auto's eigendom van het bedrijf, bij Dégage zijn het privé-wagens die worden gedeeld. Dat geeft een uitgebreide keuze aan modellen. Maar het is van oorsprong een Gents project wat maakt dat de dichtstbijzijnde Dégage deelauto toch op 6 kilometer van hier staat. Ik gok er op dat er in de niet zo verre toekomst toch nog enkele bij komen. Nu nog een gelegenheid zoeken voor mijn eerste autodeelervaring.

zondag 12 maart 2017

n + 1

Wat is het ideale aantal fietsen?
Een wijs man zei een keertje: 'n+1'.
Waarbij 'n' staat voor het aantal fietsen dat je in je bezit hebt en '+1' staat voor deze die je graag zou willen. Over de 'n' gaan we niet uitwijden/uitweiden. Het gaat hier over de '+1'. In mijn geval is dat een trike, een driewielige ligfiets. Ik had bij gelegenheid al eens eentje mogen uitproberen, voor een kort eindje, maar uitvoerig uittesten was tot op heden nog niet gebeurd. Ik bleef wel het kart-gevoel koesteren. Dicht tegen de grond op drie wielen. Kort door de bocht en toch comfortabel. Tot een tijd geleden mijn oog viel op het aanbod van een Ice Sprint 26. Twee keer 20" vooraan en een 26" achterwiel. Niet de meest snelle maar wel gekend als een goede combinatie van snelheid en comfort. Een trike is niet de allersnelste ligfiets. Het derde wiel geeft iets meer rolweerstand dan bij een tweewieler en ook aerodynamisch moet de trike toegeven op de bike. De enige trike die sneller is dan een bike, is de velomobiel die gebouwd is op snelheid: WAW, Quest, DF, Milan, .... Niet de Orca. Met mijn Performer Highracer rij ik sneller dan met de Orca. Maar de velomobiel geeft minder dat gevoel van wendbaarheid.
Ik dus naar het noorden waar de Sprint te koop stond. En ik was verkocht, en dus ook de trike. Staat nu in de garage. Ik heb hem ontdaan van een deel van zijn uitrusting, de lighoek kleiner gemaakt en de Schwalbe Big Apple banden vervangen door Vredestein F-Lites. Dat scheelt allemaal wat in efficiëntie. Het feit dat deze is uitgevoerd met een zitschaal in plaats van het gewone Ice stoeltje vond ik aantrekkelijk.


Op de niet zo scherpe foto die ik gisteren bij het wisselen van de banden nam zie je wat een bandenwissel kan doen. En het scheelt effectief in snelheid. Niet dat ik de Sprint wil inzetten om mijn eigen records te kelderen - dat doe ik misschien ooit nog met de Performer - maar wel om te toeren langs de 'route touristique'. Daar mogen dan ook minder goede stroken tussen zitten, van het soort die ik met de Performer liever vermijd.
De vraag is nu: 'Wat is de volgende +1?'

donderdag 5 januari 2017

Ander projectje

In een vorige post verwees ik naar de vervanger voor de Orca. Niet echt een volwaardige vervanger natuurlijk, maar een noodoplossing voor als de Orca buiten gebruik is.
Er was eens, lang geleden, WAW019 die ik gebruikte als woon-werk-fiets. Wegens het vele stop & go werk onderweg en de hoeveelheid bedrukt papier die ik telkens weer van en naar mijn werkplek versleep begon ik te verlangen naar een duwtje in de rug. Die kreeg ik van het BionX systeem dat Fietser in die dagen (2009 ?) in zijn velomobielen placht te installeren. WAW019 werd verkocht en het BionX trapondersteuning werd ingebouwd in de MTB van een van mijn broers, die moeite kreeg met fietsen. Ondertussen is deze MTB ook voor hem niet meer geschikt en ik nam hem van hem over, inclusief BionX. Een paar spaken dienden te worden vervangen en de batterij had ook het loodje gelegd. Niet alleen waren de cellen aan vervanging toe, maar ook de BMS (ingebouwde elektronica) had het begeven. Een dergelijke 36V batterij wordt niet meer geproduceerd en voor de BMS bleek er ook geen alternatief. Maar na enig zoekwerk vond ik er toch nog een batterij waarvan weliswaar de cellen versleten waren, maar de elektronica nog intact was. Ik liet ze vernieuwen en met spatborden, een klick-fix beugel en bagagerek en de nodige verlichting en reflectoren heb ik er een elektrisch ondersteunde citybike bij. Inzetbaar voor een ritje samen met de rechtop fietsende huisgenoten of andere medeburger.






woensdag 4 januari 2017

Vijf dagen met Orca

Gewoon even melden dat ik wat vergeten was wat voor fijne machine dit wel is. Comfort, beschutting, wendbaarheid en dankzij de ondersteuning inzetbaar voor elke functionele verplaatsing.

vrijdag 30 december 2016

Zeven weken zonder Orca

Op 7 november ging bij de Orca het licht uit. Figuurlijk dan, want de verlichting bleef wel degelijk 'aan'. Maar het was de aandrijving die uit ging. Een uitdrijving dus.
Ik stuurde eerst de batterij en nadien batterij + motor naar Flevobike.
Over mijn avonturen met Bpost kon je al iets lezen. Het werd zelfs nog erger want ik kreeg na een tijd de melding dat ik geen schadevergoeding zou krijgen omdat de ontvanger - Flevobike dus - geen klacht had ingediend! Neen, natuurlijk niet want dat had ik al gedaan. Even op mijn consumentenrechten gestaan, namelijk dat ik voldoende moet worden geïnformeerd over alle procedures en dat ik ook de algemene voorwaarden van PostNL ook niet uit het hoofd hoef te kunnen citeren. Dat zorgde eerst voor veel gesputter aan de andere kant van de lijn maar toen ik bleef protesteren waren ze al minder zeker van hun stuk. Laatste bericht was dat er toch iets van zou komen ... . Veel wordt het niet maar ik zal op zijn minst al een deel van de kosten recupereren.

In tussentijd diende ik mij te beredderen met wat ik aan gerief in de fietsenstalling staan had. De Performer met banaantassen, de Brompton met rugzak en vooral een oudere MTB van een van mijn broers die ik uitgerust heb met de BionX-aandrijving die vroeger in mijn WAW stak. Dat was een project op zich waarover nog eens een andere post. Gelukkig heeft het niet zoveel geregend de voorbije weken waardoor ik telkens zo goed als droog ter bestemming kwam. (Eigenlijk heeft het voor de natuur veel te weinig geregend maar dat kwam mij nu even goed uit.)

Ondertussen bij Flevobike. Het is daar verschrikkelijk druk want sommige mensen zitten op hun spiksplinternieuwe Orca te wachten zodat het snel weer repareren van batterij en motor wat op de achtergrond geraakt. Als ik dan verneem dat Jan bij gelegenheid van de Oliebollentocht naar Dronten zou reizen krijg ik van Flevobike de bevestiging dat alles klaar zal zijn zodat Jan op 29 december mijn spullen weer richting Gent kan meennemen. Ruim zes weken nadat ik de eerste keer de batterij verzond, keert ze weer naar huis.

En zo geschiede. Vanmorgen pikte vrouwlief alles bij Jan op en tegen de middag zaten motor en de batterij (in een nieuwe behuizing) weer in de Orca. Met een bang hartje draaide ik de sleutel op 'aan' .... En ja, leven op de monitor! Snel mijn fietsschoenen aan voor een testritje van een vijftal kilometer.  De Orca heeft weer een elektrisch ondersteunde aandrijving!

donderdag 24 november 2016

Kapot, kapotter, post

Vorige week donderdag kreeg ik de door Flevobike wonderlijk opgelapte batterij terug. Geleverd door PostNl. Ze was aan elkaar gelijmd en op het eerste zicht viel de schade nogal mee. Het was avond en ik zette ze meteen in de Orca. Direct leven op de monitor. Dat zag er goed uit!
Op vrijdagochtend zette ik de Orca in beweging. Meteen viel de stroom uit. Wat was dat? Uitnemen, terugplaatsen. Geen effect. Opnieuw gebeld met Flevobike en na veel overleg was de afspraak dat ik de motor zou uitnemen en die opsturen. Spannend want ik ben geen techneut maar met de aanwijzingen van André over de telefoon lukte dat toch.
Ik zou de motor opsturen en als ik dan toch iets verstuurde kon ik toch net zo goed de batterij mee verzenden. Kwestie alles na te gaan. Alles dubbel verpakt. Nogal wat schokdempende rommel in de doos en naar het postkantoor. Vandaag kreeg ik van André een foto van de batterij .....


Het is gewoon niet te geloven! Kunnen ze dan bij de post niet gewoon een pakket ordentelijk van A naar B transporteren zonder dat de boel aan gruzelementen wordt gegooid?
Die Nederlanders hebben maar wat gelijk dat ze PostNl niet in handen willen laten van Bpost!