Totaal aantal pageviews

vrijdag 25 augustus 2017

Bike Assist

Gisteren mijn eerste ervaring met Bike Assist. Deze pechverhelping voor fietsers zit nu standaard in het VWB lidmaatschap. Ergens in de landelijke omgeving van Zottegem knapt de ketting van mijn Ice Sprint. Gelukkig heb ik een gold link bij en na wat gepruts staat de ketting weer aan elkaar. Maarrrr... Ik heb ze wel verkeerd om de voorste tandwielen gelegd. Ik krijg de ketting niet meer los en daar sta ik dan. Achteruit trappen om vooruit te komen.
Het is 12:02. Ik bel Bike Assist en een vriendelijke dame vraagt mijn naam, adres en locatie. Zij werken met zelfstandige depanneurs. Over 30 à 45 minuten zal er iemand zijn. Na 1 uur en 45 minuten bel ik nog eens. Andere operator aan de lijn. Het kan soms ook iets langer duren. Meer dan anderhalf uur? Oei! Dat is inderdaad lang. Tien minuten later belt een depannagedienst uit Oudenaarde. Ze zullen me komen oppikken. En inderdaad, dat gebeurt. Ik word 40 km verder naar huis gebracht door een vriendelijke meneer die mij wist te vertellen dat er eerst andere depanneurs waren gebeld die het verder vertikten uit hun kot te komen en doodleuk niets lieten weten. Ook slecht opgevolgd door de centrale. De VWB vraagt uitdrukkelijk ervaringen met Bike Assist te melden, wat ik ook al heb gedaan. Dit was nu een mooie zomerse dag. Wat als in de winter zo'n depanneur geen goesting heeft om na 22:00 u nog te vertrekken?

Update: Na een mail aan de VWB krijg ik dit bericht van de verzekeraar:

"Geachte Mijnheer Heyndrickx

We hebben gevolg gevebd aan uw klacht , het interventiedossier doorgenomen en stellen inderdaad vast dat de takeldienst die instaat voor de
Depannages in de streek waar u zich bevond , zijn verplichtingen niet heeft nageleeft door de opdracht zowel in zijn vestiging van Ninove als in deze van Geraardsbergen
te weigeren . Het feit dat hij ons er niet onmiddellijk van verwittigde bracht een vertraging mee in de missionnering van het derde takelbedrijf die
dan is komen helpen .  De onderaannemer wordt hier in de loop van volgende week door onze networkmanager over aangesproken
Wij bieden U dan ook al onze verontschuldigingen aan voor het geleden ongemak.

Met vriendelijke groet"

zondag 23 juli 2017

Deelfietsen aflevering 3 (?)

Ben de tel al kwijt, maar ik weet dat het er niet meer zijn dan vijf. Soit, telkens als ik in een stad deelfietsen zie moet ik er een foto van maken. Daar gaan we.

Nancy, Frankrijk

Wenen, Oostenrijk
Wat valt op op het tweede plaatje? Juist, de bijna lege stelplaats. Dat heeft een reden. Kijk naar de volgende foto.

De fietsen zijn gratis.

Maar pas op! De fietsen zijn enkel het eerste uur gratis. Daarna moet je betalen. Het is een stimulans om hem snel weer in een stalling te plaatsen zodat hij toch weer beschikbaar wordt.

De uitleg spreekt voor zich.

En nog in Wenen, aan de buitenkant van een fietswinkel die op zaterdagnamiddag gesloten is.

Binnenbandenautomaat. Goed gezien van Schwalbe.

Elk formaat en ventiel is beschikbaar.

Je moet hem wel zelf monteren. Maar voor wie toch zo vergeetachtig was om een pomp mee te nemen hebben ze daar het volgende voorzien.

Fietspomp vastgemaakt aan een paaltje. Zomaar ergens in de stad.

Zou het kunnen dat dergelijke maatregelen invloed hebben op het aantal fietsers in een stad? Oostenrijk mag dan wel een groene president hebben, het alpenlandje stond voor mij toch niet bekend als vooruitstrevend en open-minded. Ik moet dringend mijn mening herzien. Als je dan leest dat in de hoofdstad van Europa - Brussel, voor wie het niet zou weten - fietsers beschouwd worden als groot wild, dan vraag je je af op basis van welke verdienste eie stad de hoofdstad werd.

zondag 7 mei 2017

2 x 3

Ik ben dus sinds enig tijd in het bezit van 2 driewielers. Terug naar de tijd van ooit. Alleen zien deze er anders uit dan het houten plankje met een stuurtje, een leuning en drie wielen waar ik meerdere decennia geleden op reed. Ik heb ze voor de aardigheid eens naast elkaar gezet en er een foto van genomen.

Hoe twee driewielers toch zo van elkaar kunnen verschillen in uiterlijk maar ook in rij-eigenschappen. Hoewel ze minder snel zijn dan de onvolprezen Performer Highracer geniet ik even zeer van een toertje met deze tuigen. De Orca dient vooral voor functionele verplaatsingen en de Ice Sprint zet ik in voor een toertje waar rondkijken en verkennen primeren op snelheid. Ondanks de profielloze FLites en Kojak mag het voor de trike al eens onverhard zijn, iets waar ik me met de highracer niet aan waag.
Ik geef de voorkeur aan een minimum aan accessoires op de fiets. Kwestie van het gewicht zo veel mogelijk te beperken. Naakt weegt de trike ongeveer 17 kg. Maar soms moet het wel anders. Ik had nog een fietskoffertje liggen en in combinatie met een bagagedrager wordt de trike in minder dan tien minuten ook inzetbaar voor transport. En dan heb ik ook nog een setje banaantassen ter beschikking.







zaterdag 18 maart 2017

Dégage

De voorbije week werd ik lid van Dégage, een autodeelplatform. We hébben al een auto, maar die is eigenlijk eigendom van Karwij en dus het werkinstrument van vrouwlief. Af en toe doet hij ook dienst als gezinswagen en heel af en toe maak ik er gebruik van voor persoonlijke doeleinden. De meeste van mijn verplaatsingen maak ik met de fiets. Daar heb ik er genoeg van. N+1, weet je wel. Voor verdere afstanden neem ik de trein, soms de bus, maar er zijn van die dagen waarop een tweede auto toch handig zou zijn. Heen en weer naar Utrecht op één dag is met de trein niet zo handig. Dat gebeurt zo enkele dagen per jaar. Vandaar dat ik een oplossing zocht in het autodelen. Cambio beantwoordt niet aan mijn noden: de dichtstbijzijnde standplaats is te ver (10 kilometer) en je betaalt een abonnementsgeld. Bij Cambio zijn de auto's eigendom van het bedrijf, bij Dégage zijn het privé-wagens die worden gedeeld. Dat geeft een uitgebreide keuze aan modellen. Maar het is van oorsprong een Gents project wat maakt dat de dichtstbijzijnde Dégage deelauto toch op 6 kilometer van hier staat. Ik gok er op dat er in de niet zo verre toekomst toch nog enkele bij komen. Nu nog een gelegenheid zoeken voor mijn eerste autodeelervaring.

zondag 12 maart 2017

n + 1

Wat is het ideale aantal fietsen?
Een wijs man zei een keertje: 'n+1'.
Waarbij 'n' staat voor het aantal fietsen dat je in je bezit hebt en '+1' staat voor deze die je graag zou willen. Over de 'n' gaan we niet uitwijden/uitweiden. Het gaat hier over de '+1'. In mijn geval is dat een trike, een driewielige ligfiets. Ik had bij gelegenheid al eens eentje mogen uitproberen, voor een kort eindje, maar uitvoerig uittesten was tot op heden nog niet gebeurd. Ik bleef wel het kart-gevoel koesteren. Dicht tegen de grond op drie wielen. Kort door de bocht en toch comfortabel. Tot een tijd geleden mijn oog viel op het aanbod van een Ice Sprint 26. Twee keer 20" vooraan en een 26" achterwiel. Niet de meest snelle maar wel gekend als een goede combinatie van snelheid en comfort. Een trike is niet de allersnelste ligfiets. Het derde wiel geeft iets meer rolweerstand dan bij een tweewieler en ook aerodynamisch moet de trike toegeven op de bike. De enige trike die sneller is dan een bike, is de velomobiel die gebouwd is op snelheid: WAW, Quest, DF, Milan, .... Niet de Orca. Met mijn Performer Highracer rij ik sneller dan met de Orca. Maar de velomobiel geeft minder dat gevoel van wendbaarheid.
Ik dus naar het noorden waar de Sprint te koop stond. En ik was verkocht, en dus ook de trike. Staat nu in de garage. Ik heb hem ontdaan van een deel van zijn uitrusting, de lighoek kleiner gemaakt en de Schwalbe Big Apple banden vervangen door Vredestein F-Lites. Dat scheelt allemaal wat in efficiëntie. Het feit dat deze is uitgevoerd met een zitschaal in plaats van het gewone Ice stoeltje vond ik aantrekkelijk.


Op de niet zo scherpe foto die ik gisteren bij het wisselen van de banden nam zie je wat een bandenwissel kan doen. En het scheelt effectief in snelheid. Niet dat ik de Sprint wil inzetten om mijn eigen records te kelderen - dat doe ik misschien ooit nog met de Performer - maar wel om te toeren langs de 'route touristique'. Daar mogen dan ook minder goede stroken tussen zitten, van het soort die ik met de Performer liever vermijd.
De vraag is nu: 'Wat is de volgende +1?'

donderdag 5 januari 2017

Ander projectje

In een vorige post verwees ik naar de vervanger voor de Orca. Niet echt een volwaardige vervanger natuurlijk, maar een noodoplossing voor als de Orca buiten gebruik is.
Er was eens, lang geleden, WAW019 die ik gebruikte als woon-werk-fiets. Wegens het vele stop & go werk onderweg en de hoeveelheid bedrukt papier die ik telkens weer van en naar mijn werkplek versleep begon ik te verlangen naar een duwtje in de rug. Die kreeg ik van het BionX systeem dat Fietser in die dagen (2009 ?) in zijn velomobielen placht te installeren. WAW019 werd verkocht en het BionX trapondersteuning werd ingebouwd in de MTB van een van mijn broers, die moeite kreeg met fietsen. Ondertussen is deze MTB ook voor hem niet meer geschikt en ik nam hem van hem over, inclusief BionX. Een paar spaken dienden te worden vervangen en de batterij had ook het loodje gelegd. Niet alleen waren de cellen aan vervanging toe, maar ook de BMS (ingebouwde elektronica) had het begeven. Een dergelijke 36V batterij wordt niet meer geproduceerd en voor de BMS bleek er ook geen alternatief. Maar na enig zoekwerk vond ik er toch nog een batterij waarvan weliswaar de cellen versleten waren, maar de elektronica nog intact was. Ik liet ze vernieuwen en met spatborden, een klick-fix beugel en bagagerek en de nodige verlichting en reflectoren heb ik er een elektrisch ondersteunde citybike bij. Inzetbaar voor een ritje samen met de rechtop fietsende huisgenoten of andere medeburger.






woensdag 4 januari 2017

Vijf dagen met Orca

Gewoon even melden dat ik wat vergeten was wat voor fijne machine dit wel is. Comfort, beschutting, wendbaarheid en dankzij de ondersteuning inzetbaar voor elke functionele verplaatsing.