Lijfelijk leed, stoffelijke schade.

Ondertussen mocht ik toch al enige vergoeding ontvangen voor de dokterskosten.
Een vergoeding voor de stoffelijke schade zal afhangen van de aansprakelijkheid. Dat duurt en dat duurt.Bovendien moet er ook een expertise gebeuren. Dit alles kost wellicht een veelvoud van de schade.

Long time no see..

Misschien ligt het aan het mooie weer, aan de drukke werkperiode die juni voor me was , aan de vele fietstochten van de voorbije weken of aan een combinatie van dat alles Het feit is dat ik de voorbije tijd de gelegenheid heb gehad nogal wat kilometerkes onder de wielen te laten schuiven en dat in zomerse omstandigheden. De gerateerde coureur in mij hoor je niet klagen. waar ik wel over te klagen heb is het vele papierwerk dat het domme ongeval in Uitbergen met zich meebrengt. Elke partij wil haar portie. Uiteindelijk is de geleden schade uit te drukken in enkele honderden euro's. Vermoedelijk genereert deze aanrijding een veelvoud aan kosten voor bedienden, deskundigen en andere administratie. Als ik de uren kon aanrekenen waarin ik me moet bezig houden met het invullen van formulieren of de verplaatsing naar de dokter om dezelfde verklaring nog maar eens op een ander papier in te vullen, dan zou ik een ferme factuur mogen uitschrijven.
Dan toch liever een tocht langs Schelde en Leie (21/07) of de Gentse Buitenband (25/07).

Kwetsbaar

Gisteren reed ik met enkele leden van het Gentse Liggers forum een tocht tussen Aalst, Ninove en Dendermonde.
De tocht is voor mij in mineur geëindigd. Ik ben op weg naar huis in Uitbergen door een auto aangereden . Ik sloeg op een kruispunt linksaf, braafjes arm uitgestoken, toen ene jongen met een rode Golf het nog nodig vond me in te halen. De bagagepunt van de shockproof heeft de klap opgevangen. Ik ben op mijn rechterzij gevallen: schaafwonden en kneuzingen aan elleboog, schouder en knie. Heb het zaakje laten controleren door de dokter van wacht. Op 't eerste zicht ben ik er nog goed vanaf gekomen.
De bagagepunt heeft een ferme scheur en nog enkele diepe krassen van over het wegdek te schuiven. Aan de fiets zelf heb ik nog niets kunnen zien, tenzij de afgebroken bevestigingsbouten van het stoeltje.

Na wat tegengepruttel van die gast heb ik de politie gebeld, hij zijn ouders.
Uiteraard onkent hij dat ik mijn arm had uitgestoken.

Nu waarschijnlijk nog een heel gedoe met verzekeringen die zullen proberen het slachtoffer tot schuldige te maken.

Thuis om een uur of zeven.

FAQ: "Heeft trapondersteuning in een velomobiel zin?"

Deze vraag wordt vaak gesteld. Met een velomobiel rij je gemakkelijk sneller dan 25 km / u, de snelheid waarop de trapondersteuning zichzelf uitschakelt. Rij je sneller dan moet je alle energie zelf leveren, dus ook deze die nodig is om het extra gewicht van de trapondersteuning (7,5 kg) en de lichte weerstand op het achterwiel te compenseren.
Ik ben eergisteren met de WAW met BionX trapondersteuning naar een begrafenis gereden, 27 km ver. Ik ben blij dat ik daar "in burger" ipv een koerspakje en niet bezweet aangekomen ben. De ondersteuning bij het telkens opnieuw optrekken in het verkeer maakt veel verschil en maakt de velomobiel breder inzetbaar.
.Als ik het bionX-wiel wissel met het originele en de batterij uit de WAW neem, is het weer een "gewone" WAW. (iets wat ik nooit doe).

Fietsen in New York

Eén week en vijf dagen extra wegens een overmaatse barbecue in de Big Apple verbleven. Veel fietsers gezien: koersfietsen, tijdritfietsen, moutainbikes en een opvallend hoog percentage e-bikes en pedelecs. Weinig stadsfietsen maar wel veel fietsen zonder versnellingen met rijders die zich met ware doodsverachting tussen de auto's en door het rode licht smijten. Ze dragen wel een helm. En ja: 1 (één) ligfietser die ik in de verlengingen heb gespot.

Helpen helm en fluohesje tegen gsm-ende automobilisten op de fietstrook?

Gisteren heb ik mij nog eens met de fiets in Gent gewaagd. Ze doen er daar alles aan om de fietser te ontmoedigen: straten openbreken, kasseistroken aanleggen, een wirwar van tramsporen installeren, ... Het zal allemaal wel voor het goede doel zijn maar een "yes" krijg ik daarbij moeilijk uit mijn mond. Toen ik dan eindelijk ter hoogte van de Kunstlaan de Charles De Kerckhovelaan wou kruisen om mijn terugtocht aan te vatten stonden daar auto's aan te schuiven voor de verkeerslichten. Natuurlijk was er zo'n pipo die met zijn lul-ijzer aan zijn oor feestelijk halt hield op de oversteekplaats voor fietsers. De verdachte in duur pak leek zich van geen kwaad bewust. Hij had een dikke voiture onder zijn kont en dat sterkt je in het gelijk. Het geluid van mijn fietsbel haalde hem even uit een wellicht zeer belangrijk gesprek. "Onnozele pipo", leek mij de meest passende commentaar. Ik weet het, 't is niet constructief en het neigt naar verkeersagressie maar het lucht wel op.

Toen ik 20 minuten later op het jaagpad langsheen de Schelde reed was alle leed vergeten. Gelukkig is dat verboden terrein voor dat slag van volk.

Is dat niet gevaarlijk ?

hoor ik keer op keer als ik beken met een ligfiets te rijden. Neen, het is niet gevaarlijk. Ik heb nog nooit iemand levensgevaarlijk verwond met de ligfiets. Ik heb ook geen weet van aanrijdingen tussen een ligfiets en een voetganger of voertuig waarbij de tegenpartij gevaarlijk werd verwond of - erger nog - gedood! Integendeel, eerder nog raakt de ligfietser gewond. Het gaat dan om automobilisten die zich haasten om de gespotte ligfietser nog voor te zijn. Zoals ik onlangs mocht meemaken. Ik reed met de M5 CMPCT, de hoogste ligfiets die ik in de garage heb, op een fietspad met dubbele richting. Met de "trage" CMPCT haal ik gezapige kruissnelheden tussen 25 en 30 km per uur. Helm op, fluovestje om de bast. Ik reed links van het autoverkeer als ik werd ingehaald door een auto die plots, zonder richtingaanwijzer te gebruiken, linksaf slaat, vlak voor mijn neus het fietspad kruist en gezwind de parking oprijdt van de aldaar gevestigde slager. Ik vol in de remmen en het scheelde geen centimeter of er was een lelijke kras geweest op het koetswerk van het voertuig. En ik zou klaar geweest zijn voor een opname op de spoedafdeling. De chauffeur, een mevrouw van in de zestig, stapte zich van geen kwaad bewust uit. Pas toen ik haar aansprak had ze het door. Ja, ze had mij gezien toen ze me inhaalde, maar ik reed toch zo rap ...! Ik heb haar verteld dat ik daar zo rap mag rijden als ik wil en dat zij wat beter moet opletten voor fietsers.

Dit voorval is typerend. Zeer vaak merk ik dat automobilisten nog wat extra gas geven om toch maar vlak voor mij te kunnen afslaan.

Daarmee winnen ze 1/10 seconde en riskeren ze mijn leven.