En gij moet mij niet vertellen dat dit een fietspad is !

Vrijdag reed ik na het werk met de e-Orca eerst naar Gent. Rond half zeven reed ik naar huis. Het vroor maar ik zat goed ingepakt in de Ora en hoewel ik al de hele week te kampen had met net-niet-echt- ziek symptomen kon ik dankzij de ondersteuning goed opschieten. Met uitzondering van een stop om de kap van de Orca, waar een bevestigingspunt van losgekomen was, weer goed te positioneren. Op anderhalve kilometer van ons huis rij ik over het fietspad dat links van de baan ligt. Als ik moe ben kies ik voor het fietspad. Als ik in vorm ben ga ik de baan op en maak ik meer snelheid. Zoals wel meer gebeurt staan er weer enkele auto's op het fietspad. Ik kan het niet goed zien want één heeft zijn lichten aan en die schijnen recht in mijn ogen. Ik stop en beroer de claxon van de Orca. Een kerel komt op mij afgelopen en blaft:

- Wat scheelt er?
- Eh, dit is toch een fietspad?
- Ja en dan? Wij zijn van de politie en doen hier een vaststelling.

Dan pas zie ik dat de man een uniform draagt.

- Mijn excuses, maar dat kan ik niet zien want ik word verblind door die lichten.
- Gij hebt hier niet te claxonneren. Dat is verboden. Dat mag alleen maar als je zelf een gevaar vormt.

Dat was dus niet het geval. Ik begon me eerder zelf in gevaar te voelen. Had hij niet al vaststellingen te doen dan zou ik zeker ter plekke "vastgesteld" worden.

- En gij moet mij niet vertellen dat dit hier een fietspad is. Ofwel wacht ge tot wij weg zijn, ofwel rijdt ge er langs.

Ik hield maar wijselijk mijn mond.
Het spektakel speelde zich af in een bocht van de weg en met het licht van de politie-auto in mijn ogen kon ik niet zien of er verkeer uit de andere richting kwam. Het ware attent geweest van de agent had hij mij teken gegeven dat de weg vrij was. Maar neen hoor, hij was "in zijn gat gebeten" en dat zou ik geweten hebben.

Ik steek de neus van de Orca voorzichtig de baan op en rekenend op de opmerkzaamheid van de automobilisten steek ik de baan over. Om dertig meter verder opnieuw het fietspad op te rijden. Ik zie de agent tegen zijn kompaan het verhaal doen en naar de Orca wijzen.

Hoe ik in de toekomst mensen er op attent moet maken dat ik er voorbij wil is mij nu een raadsel. Toch maar een fietsbel in de Orca installeren?

Politie gaat te snelle elektrische fietsen controleren.

Vandaag in het nieuws: de politie gaat te snelle elektrische fietsen controleren.
Een belangrijke prioriteit natuurlijk want die elektrische fietsen vormen een ware plaag en zijn een gevaar voor de samenleving. Kleinere automobielen worden door die tuigen gewoon van de weg gereden. Vrachtwagens moeten vertragen en gevaarlijke inhaalmaneuvers uithalen om toch maar voorbij zo'n onding te geraken. Op die manier ontstaat het risico dat ze hun lading verliezen wat dan weer zorgt voor vertraging in de bouw en het distributiewezen. De economische schade wordt stilaan onoverzienbaar. De derving van btw en andere belastingsontvangsten slaan een gat in de schatkist. Ons land heeft het al zo moeilijk. Het zal erop uitdraaien dat we nog langer moeten gaan werken voor nog minder pensioen. Op die manier haal je wel fietsers van de weg en de verlaging van het pensioen zorgt ervoor dat minder mensen een elektrische fiets kopen. Dat heeft het voordeel dat het aantal jonggepensioneerden met een elektrische fiets op de weg afneemt waardoor het probleem uiteindelijk zichzelf zal oplossen.
Het bericht heeft het over de maximumsnelheid van 25 km per uur voor elektrische fietsen wat nonsens is. Er is geen maximum snelheid. Wel moet de ondersteuning zichzelf uitschakelen wanneer de fiets de snelheid van 25 km per uur bereikt maar het staat de fietser vrij op eigen kracht sneller te rijden.

Hase Pino

Het was een dure maar geen noodzakelijke droom. Nieuw aankopen leek ons overbodige luxe. Dus keken we uit naar die ene die dan toch tweedehands zou worden aangeboden. En dat gebeurde. Plots zag ik hem. Ik had er bijna over gekeken. Click op "terug" en daar stond hij dan. De ideale fiets voor duo's met verschillende voorkeuren. Ligfiets of toch maar rechtop? Langzaam maar zeker of toch maar stevig doortrappen.

Ik heb al een en ander aangepast en wat materiaal besteld. Een stel pedalen spd/normaal, een stuk kettingbuis en een bevestigingsbeugel voor smartphone zullen hem reisklaar maken. Die lente kan er niet snel genoeg komen.

Herinnert u zich deze nog?

Natuurlijk, want ik heb de voorbije tijd wel wat aandacht besteed aan het aankopen van zijn opvolger.
Aanvankelijk had ik de bedoeling deze fiets te verkopen maar als je op een tweedehandssite op zoek gaat naar een mountainbike dan krijg je een lawine van aanbiedingen over je heen. Deze fiets is te waardevol om hem voor een habbekrats te verkopen dus kreeg hij een andere bestemming. Het zou een hybride toerfiets worden om samen met vrouwlief die zweert bij haar Koga onze zomertochtjes te peddelen. Het voorbije jaar gebruikte ik daar de Brompton voor die dat behoorlijk doet maar eens offroad vormen de 16" wielen toch een beperking.
Ik diende niet eens veel te investeren in de ombouw van de Scott. Het meeste materiaal had ik liggen. Een nieuw zadel en een tweedehands stuur maakten al veel verschil. Verder kocht ik een spatbord, een stel wielreflectoren, een nieuwe remkabel en adapters voor de spd-pedalen. Om het achterspatbord ruimte te geven haalde ik een gebruikte 1.9" mtb-band uit de kelder. Dit is het resultaat:

Ik heb de fiets ook uitgerust met een stel klickfix - beugels, die ervoor zorgen dat er wat bagage mee kan. De AGU-stuurtas heb ik al honderd jaar en die is on-ver-slijt-baar. Het bagagerek kan op de Scott voor- of achteraan, maar ook op de zadelpen van de Brompton waar ik eerder al een klickfixbeugel op monteerde. Op het rek kan je een sporttas of rugzak vastriemen.

Aangezien ik bij voorkeur met vastgeklikte schoenen fiets behield ik de dubbelzijdige spd-pedalen en kocht ik adapters om ook met gewone schoenen te kunnen fietsen. Zo diende ik geen nieuwe pedalen te kopen en had ik meteen de wettelijk verplichte reflectoren op de pedalen.

De Cateye voorlamp zat ooit nog op de WAW en met kinderen op de middelbare school in het gezin dien je steeds over een aantal reserve achterlichtjes te beschikken. Zo is de Scott-hybride ook in het donker zichtbaar.

Laat het nu maar zomer worden.

Beschermfactor 5

Na de laatste lekke band bij regenweer - gelukkig niet ver van huis - besloot ik maatregelen te nemen. Lage rolweerstand is allemaal goed en wel maar naar en van het werk, in de winter meestal in het donker, wil ik toch vooral niet aan de kant staan. Er ligt gewoon te veel glas en gruis op de weg. Het blijft plakken in het loopvlak en werkt zich naar binnen. Nu kan je na elke rit je banden controleren maar dan heb je niet veel aan de tijdswinst die je met de zogenaamde lagere rolweerstand hebt. Kijk maar naar deze Schwalbe Tryker.

Het gat is niet eens zo groot en de band deed nadien weer dienst, maar ik diende de glassplinter er wel met een tang uit te halen. Op naar iets anders dus. Gelukkig is er Jan die velomobielen heel ernstig neemt en ons op de hoogte houdt van zijn bevindingen. Zo kreeg ik al een idee waar ik zou uitkomen als ik een band zocht die relatief lekbestendig is, goed bij de Orca past en redelijk goed bolt. Ik kwam uit bij de Schwalbe Marathon Green Guard 40-406. De Marathon Plus zat ook in de running maar die bestaat niet in breedte 40, wel in 35. Ik verwacht dat de Green Guard iets vlotter rolt dan de Marathon Plus 35-406 wegens iets minder stug en wat breder. Hij is in theorie ook vrij lekbestendig: beschermingsfactor 5 ipv de factor 6 van de Marathon Plus. Wouter van 2wielen had nog een setje in huis en dat gaf me de gelegenheid gisteren in de namiddag om en weer naar Hamme te bollen. Een ritje bij dalende zon van 50 kilometer. Ook de winter kan mooi zijn.

Volgend prentje toont het verschil tussen de Marathon (r) en de Tryker (l).

Om het achterwiel van de e-Orca zit een Marathon Plus 47-406 en die ziet er nog wat robuuster uit.

De Tryker is een vouwband terwijl de Marathon een draadband is. De montage van de draadband gaat iets moeizamer maar het lukt met wat geduld en zonder gereedschap. 

Hopelijk sta ik dit binnenkort niet ergens langs de kant van de weg te demonstreren....

Van 26" naar 29"

Het is zover. Le nouveau VTT est arrivé. Gisteren opgehaald en vandaag de modderdoop.
Eerste indrukken.
Zat ik vroeger boven de Scott Expert Racing (26") dan zit ik op de Scott Scale (29") meer "in" de fiets. Het zwaartepunt ligt lager wat de stabiliteit erg ten goede komt. Ik neem meer risico in de bochten en op zwaar terrein. Het is een bevestiging van wat ik bij proefritjes ervaren heb.
Zoals verwacht en ook bij proefritjes gemerkt worden hobbels en putten gemakkelijker genomen.
De basissnelheid lijkt me iets hoger. Dat is natuurlijk erg moeilijk te meten na één rit. Zeker op onverharde paden die er telkens weer anders bij liggen is dat moeilijk met zekerheid te stellen. Ik kan alleen maar merken dat ik er ten opzichte van mijn tochtgenoten niet op achteruit ben gegaan. De hogere basissnelheid zou het effect moeten zijn van de grotere wielen. Die hebben minder rolweerstand en de kinetische energie houdt ze in beweging. Misschien heeft de hogere onderdelenklasse en de 7 jaar leeftijdsverschil tussen de naven daar ook wat mee te maken.
De onderstaande foto toont goed het verschil - en de gelijkenis - in geometrie.

Het was frisjes vanmorgen. Gelukkig bleef de regen uit tot we de 43 km afgewerkt hadden. Winter is niet mijn favoriete toerseizoen, maar ik vind het nu eenmaal zalig om te doen. De warme douche achteraf doet des te meer deugd.
De 26-er blijft in het assortiment. Ik ben zinnens hem om te bouwen tot toerfiets. Ander stuur en zadel, de wettelijk verplichte reflectoren, enzovoort. Goed voor een toeristisch tochtje met de rechtop fietsende huisgenoten en andere medemensen.

Steun het autovrije fietspad op de Scheldedijk Wetteren-Schellebelle | petitie.be

Steun het autovrije fietspad op de Scheldedijk Wetteren-Schellebelle | petitie.be