't Is beslist. In mei ga ik samen met een van mijn broers de Mont Ventoux op fietsen. De week ligt vast. De fiets is gekozen De USA Scott atb zal dienen om de klus te klaren. Het moet te doen zijn met slicks in plaats van de off-road banden die er nu op liggen.
Akkoord, het is geen carbon koersfietske van 6 kg maar een aluminium off-road machine. Er zal trouwens wel meer gewicht bij komen kijken: genoeg drank, proviand en kledij voor op de frisse top. De conditie is er al min of meer. Ondanks de winter ben ik verder blijven fietsen. Af en toe een off-road tocht jaagt mijn hartslag geregeld naar zijn maximum ca 175/minuut. Vorig jaar heb ik in de bergen van de Ardêche een aantal klimtochtjes gedaan en dat ging behoorlijk tot zeer goed. Nog minder dan drie maanden te gaan.
Totaal aantal pageviews
maandag 20 februari 2012
woensdag 4 januari 2012
Dat de stukken er af vliegen.
Zo om het half jaar, toevallig tijdens de periode van de solden, fiets ik een keertje naar fietshandel Van Eyck in Aalst. Zo ook vandaag. Opkomende zon in het gelaat en gezwind mee met de wind. Op de terugweg merk ik na een 3-tal kilometer bij een stop dat de kap van het linker voorwiel van de eWAW er niet meer op zit. Dat zou ik ook gezien hebben toen ik bij Van Eyck uit- en later weer instapte. Kar gekeerd en aan de linkerkant van de baan - weliswaar op het fietspad - terug naar Aalst. De eWAW valt zo al op, maar nu leek het er voor heel wat automobilisten toch ver over. Een spook-tuig!
De fietspaden op dit traject zijn die naam eigenlijk niet waardig. Scheefgezakte betonplaten. Klinkers op een hoopje. Opgevroren putdeksels enzovoort. Treurnis troef, vooral als je net de banden eens flink opgepompt hebt en de wielkap er nadien iets te slordig weer opgegooid hebt. Het heeft meer iets van een voorjaarsklassiekerselectiestrook. Wie het overleeft haalt de meet. Niet de wielkap dus. Naar huis met één sok en bij aankomst die er ook afgegooid. Beetje balen. Ik weet al wat ik voor mijn verjaardag wil.
De fietspaden op dit traject zijn die naam eigenlijk niet waardig. Scheefgezakte betonplaten. Klinkers op een hoopje. Opgevroren putdeksels enzovoort. Treurnis troef, vooral als je net de banden eens flink opgepompt hebt en de wielkap er nadien iets te slordig weer opgegooid hebt. Het heeft meer iets van een voorjaarsklassiekerselectiestrook. Wie het overleeft haalt de meet. Niet de wielkap dus. Naar huis met één sok en bij aankomst die er ook afgegooid. Beetje balen. Ik weet al wat ik voor mijn verjaardag wil.
zaterdag 31 december 2011
Console
De batterij van de BionX mag dan wel een 2de leven gekregen hebben, de console laat het wat afweten. Aan- en uitschakelen gaat niet zomaar. Er zijn vijf à tien drukken op de aan/uit-knop nodig om het ding aan de praat te krijgen. Slecht contact of een bug in de software?
Fietser.be werkt niet meer met BionX , dus het is kijken naar een verdeler die me kan helpen.
Update 2 januari: vandaag de boel eventjes losgemaakt en de console van nabij bekeken. Het zit inderdaad in de drukknop. De console open maken durf ik niet zomaar. Bang dat er iets essentieels kapot gaat en dan zit ik helemaal zonder power. Dat is iets voor in de zomer, als ik de WAW minder nodig heb.
Fietser.be werkt niet meer met BionX , dus het is kijken naar een verdeler die me kan helpen.
Update 2 januari: vandaag de boel eventjes losgemaakt en de console van nabij bekeken. Het zit inderdaad in de drukknop. De console open maken durf ik niet zomaar. Bang dat er iets essentieels kapot gaat en dan zit ik helemaal zonder power. Dat is iets voor in de zomer, als ik de WAW minder nodig heb.
woensdag 30 november 2011
Er is nog jus in de pan.
Na 75 km ondersteuning is de vernieuwde batterij van de bionX nog niet leeg, hoewel ik ze goed aangesproken heb. Dat is hoopgevend. Morgen zal ik ze bijladen en dan rij ik ermee tot ze helemaal leeg is. Ben benieuwd hoeveel kilometer ik er mee kan rijden.
Dat mijn passage in Berlare niet onopgemerkt is gebleven kan je zien in dit filmpje:
http://www.facebook.com/photo.php?v=10150423665784444&set=vb.185424161503617&type=2&theater
Dat mijn passage in Berlare niet onopgemerkt is gebleven kan je zien in dit filmpje:
http://www.facebook.com/photo.php?v=10150423665784444&set=vb.185424161503617&type=2&theater
zondag 27 november 2011
Wind mee
Het monteren van de batterij ging niet vanzelf. In principe glijdt het ding op de houder en met een klem zet je ze vast. Zo is ook het contact verzekerd. Dat glijden ging absoluut niet. Veel proberen, keertje vloeken en uiteindelijk de houder los gemaakt. Beetje olie op houder en batterij en het klikte. Batterij er weer af, houder gemonteerd en batterij er weer op. Bouten van de houder aangedraaid. Dit is korter geformuleerd dan het in werkelijkheid duurde. De computertje van de BionX gaf weer beeld maar wat er niet op verschijnt is de mate waarin er nog stroom is. Dan was het even spannend: zou de vernieuwde batterij de BionX van stroom voorzien? Zou de ingebouwde electronica het misschien ook laten afweten? Op 't eerste gezicht leek alles te werken. Op het tweede ook. De WAW heeft dus weer ondersteuning maar ik kan niet zien voor hoe lang. Ik zal moeten uitproberen hoeveel kilometer deze batterij het volhoudt en dan de dagteller als meter gebruiken.
Vanmorgen dus de rit naar Berlare. Wind mee over heel het traject. Veel bekijks en de gewone commentaren: "Hebt ge die zelf gebouwd? Zit daar een motor in? Hoe hard kan je ermee?" Op die manier ben je met de gewone rechtop fiets rapper thuis. Maar 't is wel fijn die interesse.
zaterdag 26 november 2011
Stroom
Deze morgen heb ik de vernieuwde BionX batterij opgehaald bij Batterystreet (http://www.batterystreet.be/). Ik heb nu een Li-ion batterij voor de helft van de prijs van een nieuwe. Nieuwe lader erbij. Het ding heb ik net opgeladen en vandaag steek ik hem opnieuw in de eWAW. Morgen een testrit naar het windmolenpark in Berlare (http://www.electrawinds.be/electrawinds ... elID=21467). Kwestie van te zien waar in de toekomst de energie zal worden geproduceerd die we niet uit onze zonnepanelen halen.
maandag 21 november 2011
Levensgevaarlijk
Niet zo mooi en een klassieker hoorde ik gisteren toen ik na de cross in Gavere op de shockproof naar huis vertrok: "dat is levensgevaarlijk". Aan 40 en meer door een bos van de helling racen, achtervolgd door een troep schuimbekkende gekken, daarentegen, is even gevaarlijk als kleurenwiezen.
Abonneren op:
Posts (Atom)