Gezocht: High Racer

Zoals ik in een vorige post meedeelde: de Challenge Hurricane SL is de deur uit. Uitkijken naar een vervanger, dus. Het was een uitgemaakte zaak: geen 20" wielen meer. Die worden te zeer afgeremd door de staat van de wegen zoals je die in de echte fietswereld terugvindt. Wat op een biljartgladde testbaan een minimaal nadeel mag lijken maakt in de echte fietswereld een wereld van verschil. Een high racer dus. Misschien iets meer vatbaar voor wind maar lagere rolweerstand, zowel in de naven als op het contact met de weg. Meer meters met minder moeite, als het ware en zo kwamen enkele modellen meteen onder de aandacht. Maar naast de grote wielen is gewicht ook een criterium. Op het vlakke is het enkel van belang bij versnellen maar bij het klimmen maken enkele kilo's toch enkele kilo's verschil. De Mont Ventoux hebben we gehad - met een mountainbike die inclusief uitrusting 14 kilogram woog - maar de Vlaamse hellingen liggen op halve dagtoer afstand. Om het realistisch en betaalbaar (wat je betaalbaar noemt) te houden legde ik de lat op een maximum van 12 kilogram fiets voor het maximum bedrag van € 2500,00. De geveerde fietsen zitten al snel boven dit gewicht. De Furai, de Chamsim, de Nazca Gaucho High Racer vallen dus af. De Optima High Baron komt zonder schijfremmen wel net aan dit gewicht en deze prijs.
Een ander criterium voor een nieuwe fiets is de nabijheid van een dealer en onderhoudspunt. Voor het finetunen van mechaniek moet je niet bij mij zijn. Daar heb ik hulp bij nodig.
Bij De Ligfiets in Gent probeerde ik de Challenge Seiran SL. Een model dat ondertussen al een tijd in circulatie is en fervente voorstanders heeft.

Ik vond hem wat hoog op zijn wielen staan maar met een officieel gewicht van 10,5 kg was hij een zeer valabel kandidaat. De kettinglijn leek mij eenvoudig, zonder al te veel energieverlies. Ik was er meteen weg mee en vond hem fijn fietsen. De afwezigheid van vering leek aanvankelijk geen probleem. Toch eens uittesten op de meest nabije kasseistrook. Daar ging het na 20 meter al fout. De teruglopende ketting schokte van het geleidewieltje onder de stoel. Het was wel een erg slordig kasseilaantje en misschien was het zo erg niet, maar de volgende tien kilometer diende ik vijf keer te stoppen om de ketting weer op haar plaats te krijgen. De fiets ging wel snel. Ik stopte aan mijn eigen voordeur om iets te drinken en mijn handen te wassen en haalde meteen ook de weegschaal erbij. Zonder extra materiaal maar uiteraard wel met pedalen woog dit exemplaar 11,5 kilogram. Naderhand zou mij verteld worden dat dit toch de standaarduitvoering was voor de SL. Bij nader toezien lijkt de constructie met de twee aluminium staven onder de stoel nogal fragiel. Er werd me verteld dat dit bij meerdere exemplaren werd versterkt met een aluminium plaatje erop. Ik zag eerder al een Seiran SL waar het stoeltje gewoon scheef gezakt was.

Een illusie armer verliet ik na enkele uren toeren en meten op mijn oude mountainbike De Ligfiets.

In een volgende post lees je hoe het verder ging.

De Modder Fokkers - toertocht

Een MTB club die zichzelf respecteert organiseert een toertocht. Een mooi fenomeen. Je stippelt een route uit in je eigen streek. Je hangt de pijlen op, organiseert twee bevoorradingspunten en via het www voer je promotie. Als het weer en de kalender wat meezitten komt er honderden MTB-rijders af. Als VWB-lid betaal ik € 3,00 voor al dat voorbereidend werk, inclusief verzekering, pechverhelping en wat weet ik al niet meer.
Zo was dit ook vrijdagavond voor de Modder Fokkers toertocht in Kalken het geval. Een club met die naam moet wel scoren. Startpunt op 5 kilometer van mijn voordeur, afspraak met enkele geestesgenoten en gààn. Het was af. Mooie 53 kilometer door veld en bos. Goed bewegwijzerd en een goed gekozen moment, de langste avond van het jaar. We waren lang voor donker weer binnen.

En weg was hij.

Bijna twee maanden geleden hakte ik voor mezelf de knoop door. Ik wou een ligfiets met grotere wielen. De Hurricane SL zou vervangen worden door een mid- of high-racer. Het zijn vooral mijn ervaringen met de overschakeling van een 26" MTB naar een zgn "twentyniner" (wat eigenlijk een 28" MTB is) die mij over de streep geduwd hebben. De MTB heeft me geleerd dat de wielmaat er echt toe doet. Betere rol-eigenschappen, minder rolweerstand.
Ik begon te letten op het rijgedrag van de Hurri op andere paden dan de trekwegen langs rivieren en kanalen. Hoe snel hij over het asfalt van die jaagpaden gaat, des te moeilijker is het om op de hobbels en bobbels van de Vlaamse wegen een redelijke snelheid vast te houden. In een opwelling zette ik de Hurricane te koop maar gezien de prijs die hoort bij zijn specificaties kwam er geen fatsoenlijk bod. Ik vond dat niet eens zo erg want ik hield wel van dat fietsje en na een paar toertjes met een voor mij goede gemiddelden van 30, 31 en meer kilometer binnen het uur, vond ik dat de Hurri SL het nog zo slecht niet deed. Maar die gemiddelden zijn er alleen maar omdat die routes voor een flink stuk over het jaagpad gingen. Bovendien reed ik mijn all time hoogste gemiddelde voor een toertochtje met de M5 ShockProof met bagagepunt die zowat 5 kg zwaarder woog dan de Hurricane met Radical tas. Ik was toen wel een jaartje of drie jonger.
Wat in de ideale fietswereld geldig is niet meer van toepassing is in de werkelijkheid. In de werkelijkheid hebben de wegen vaak haakse bochten, zijn er putdeksel, boorden, slecht aangelegde klinkers. De snelheid hangt af van de juiste fiets op het juiste parcours. Laten nu de geaccidenteerde wegen in de meerderheid zijn.
En toen kwam het mailtje van iemand die mijn te koop gestelde Hurri gezien had. Hij kwam langs en binnen het uur was de koop gesloten...
Nu heb ik geen open ligger meer, maar ik wil daar uiteraard verandering in brengen. Ik zoek een lichte racer die op grotere wielen staat. Gewicht is een criterium want de Vlaamse Ardennen liggen op halve-dagrit-afstand. Op papier is de M5 Carbon High Racer de ultieme keuze maar die valt af wegens zijn aankoopprijs. Het gaat tenslotte om een fiets waar ik geen 1000 km per jaar mee rij. De Challenge Seiran SL - ook niet goedkoop - lijkt een goede kandidaat wegens licht van gewicht en met 26" wielen. Maar is zijn zitpositie niet tè hoog?
De M5 M-racer ziet er ook goed uit, maar heeft de ketting langs het voorwiel. Als ik hem bovendien wat lichter wil zal dat geld kosten. Dan zijn er nog de Performer High Racer, de Optima High Baron en al die andere.
Dat wordt moeilijk.

Nog veel te leren

Regionaal Landschap Schelde en Durme

Een medewerker van deze dienst zocht een ligfietser om te vertellen over hoe het is om met zo'n tuig langs de scheldeboorden te rollen.
Alles voor de juiste zaak en dus heb ik me opgeofferd.

Slijtage of vandalisme?

In mijn vorige post vertelde ik dat ik onderweg moest stoppen om het kapje van de Orca weer op zijn plek te positioneren. De reden is het feit dat één van de bevestigingspunten achteraan stuk is. Ik merkte het toen ik vrijdag na het werk in de fietsenstalling bij de Orca kwam.
Nu denk ik dat dit bevestigingspunt niet zomaar kapot gaat. Het is een drukknop die op de body is geplakt. Ik heb het kapje het voorbije jaar één keer van de Orca genomen dus slijtage lijkt me uitgesloten. Het lijkt me meer waarschijnlijk dat iemand geprobeerd heeft het op die plek te openen. Vermits ik de klep van de Orca middels een kabel door het beugelslot afsluit kan je er niet zomaar in. Ik stel me voor dat een wijsneus geprobeerd heeft de drukknop van het kapje los te trekken maar op die manier de drukknop heeft kapot getrokken. Of iemand is met zijn tas of jas blijven haperen en heeft op die manier de boel losgerukt. Het zou dan passend zijn een briefje achter te laten. Niet dus.
Toen ik op weg naar huis over de Scheldedijk reed had ik een fikse zijwind uit het noorden. Die trok het kapje omhoog. Frisjes. Vandaar de stop om het kapje weer min of meer op zijn plek te duwen. Ik heb het ondertussen voorlopig met klitteband bevestigd maar er moet natuurlijk een nieuwe drukknop op de body.

En gij moet mij niet vertellen dat dit een fietspad is !

Vrijdag reed ik na het werk met de e-Orca eerst naar Gent. Rond half zeven reed ik naar huis. Het vroor maar ik zat goed ingepakt in de Ora en hoewel ik al de hele week te kampen had met net-niet-echt- ziek symptomen kon ik dankzij de ondersteuning goed opschieten. Met uitzondering van een stop om de kap van de Orca, waar een bevestigingspunt van losgekomen was, weer goed te positioneren. Op anderhalve kilometer van ons huis rij ik over het fietspad dat links van de baan ligt. Als ik moe ben kies ik voor het fietspad. Als ik in vorm ben ga ik de baan op en maak ik meer snelheid. Zoals wel meer gebeurt staan er weer enkele auto's op het fietspad. Ik kan het niet goed zien want één heeft zijn lichten aan en die schijnen recht in mijn ogen. Ik stop en beroer de claxon van de Orca. Een kerel komt op mij afgelopen en blaft:

- Wat scheelt er?
- Eh, dit is toch een fietspad?
- Ja en dan? Wij zijn van de politie en doen hier een vaststelling.

Dan pas zie ik dat de man een uniform draagt.

- Mijn excuses, maar dat kan ik niet zien want ik word verblind door die lichten.
- Gij hebt hier niet te claxonneren. Dat is verboden. Dat mag alleen maar als je zelf een gevaar vormt.

Dat was dus niet het geval. Ik begon me eerder zelf in gevaar te voelen. Had hij niet al vaststellingen te doen dan zou ik zeker ter plekke "vastgesteld" worden.

- En gij moet mij niet vertellen dat dit hier een fietspad is. Ofwel wacht ge tot wij weg zijn, ofwel rijdt ge er langs.

Ik hield maar wijselijk mijn mond.
Het spektakel speelde zich af in een bocht van de weg en met het licht van de politie-auto in mijn ogen kon ik niet zien of er verkeer uit de andere richting kwam. Het ware attent geweest van de agent had hij mij teken gegeven dat de weg vrij was. Maar neen hoor, hij was "in zijn gat gebeten" en dat zou ik geweten hebben.

Ik steek de neus van de Orca voorzichtig de baan op en rekenend op de opmerkzaamheid van de automobilisten steek ik de baan over. Om dertig meter verder opnieuw het fietspad op te rijden. Ik zie de agent tegen zijn kompaan het verhaal doen en naar de Orca wijzen.

Hoe ik in de toekomst mensen er op attent moet maken dat ik er voorbij wil is mij nu een raadsel. Toch maar een fietsbel in de Orca installeren?