Meer weer.

De winter blijft maar duren. Jaren geleden dat er nog zoveel sneeuw en ijs aan te pas kwam. Ik merk dat ik niet geneigd ben onnodige kilometers te fietsen, zelfs niet met de atb.

Het valt me trouwens op dat ik het de laatste tijd vaak over het weer heb gehad. Voor een fietser is het weer uiteraard een belangrijke factor. Ik ben nochtans goed voorzien van allerlei kledij en voertuigen om diverse weertypes te trotseren maar als het erover is is het teveel. Kou en ijs zijn niet aan mij besteed.

Slecht weer vandaag.

Long time no see. En dat heeft diverse redenen waar ik hier niet over ga uitweiden.

De voorbije maand was het winter en dat was er sinds jaren opnieuw aan te zien: sneeuw en ijs. Vriestemperaturen. In dit seizoen komt de e-WAW pas goed tot zijn recht. Ik zit droog en uit de wind en als er sneeuw ligt heb ik de BionX die me er beter doorheen helpt. Ondanks de trage banden op de WAW (schwalbe marathon plus) haal ik op mijn woon-werk traject toch een behoorlijke kruissnelheid van 30 km/u. Als ik een tandje bijsteek gaat het naar de 40. Maar dat kan enkel op een recht stuk met asfalt zonder putten. Zo is slechts één strook van een kilometer of wat op dit traject.

Ik heb nu pas, na al die kilometers in de wielen, het vizier van het kapje goed gefixeerd. Er is nu een kier waar ik goed doorheen kan kijken. Dat laat wel een luchtstroom binnen, maar dat is dan weer goed voor de verluchting en de zuurstof voor de rijder. Ik rijd dan ook met sportbril en als het nodig is met een hoofdband tegen de soms ijzige lucht. Goed voor een frisse kop.

Zo kijkt een dochter naar de fietsprestaties van haar oude vader.

Sneeuwpret bis

Gisteren, kerstavond, samen met een van mijn vaste compagnons een toertje met de mtb door de stilaan smeltende sneeuw. Wat anders dan ik gewoon ben. Lag het aan de te hard opgepompte banden, mijn lage gewicht of gewoon aan een latente angst te vallen? In ieder geval: het schoot niet erg op. Zolang de sneeuw aangereden was ging het nog maar in een dikker tapijt raakte ik niet vooruit, vooral niet wanneer er verijsde sporen waren in de sneeuw. Op een bepaald moment ging ik in het decor dat op die plek gelukkig uit wat struiken bestond. Prikkeldraad ware wat anders geweest. Heelhuids thuisgeraakt met een compagnon die blij was dat hij mij af en toe kon achterlaten. Er komt de eerste dagen geen vervolg aan dit soort pret want vannacht en deze ochtend is het sneeuwtapijt grotendeels weg geregend. Dan maar weer door de modder!

Winterpret

Vrijdag, laatste dag voor de kerstvakantie, met de e-WAW naar Sint Amandsberg. Na 2 km was mijn achterderailleur vastgevroren (denk ik toch). Gelukkig heb ik vooraan een triple. De bionx deed prima werk. De batterij was echter ferm aangesproken toen ik weer thuis was. Toch ook wat sneeuw opgeschept via het voetengat. Het fietspad op de Dendermondesteenweg in Destelbergen lag er behoorlijk bij, de N70 in Oostakker niet. Op de baan dan maar en dan zijn er van die pipos die beginnen te claxoneren omdat ze niet voorbij kunnen.
Niet gevallen

Regen en wind

Ik weet niet of het de lezer al is opgevallen, maar het regent en waait vrij veel de laatste weken! Dan herinnert een mens zich weer waarom hij ooit voor een velomobiel koos: hij zit er warm en droog. Zeker na de wijzigingen die er de voorbije tijd in zijn aangebracht: de vernieuwde besturing liet toe de gaten aan de zijkant te verkleinen zodat er nauwelijks nog spatwater naar binnen kan. Tegelijkertijd zorgt het stuk ibiliet dat ik in de kap heb gemonteerd er voor dat er ook minder regendruppels naar binnen kunnen, ook als het hard regent.

Gisteren zag ik op de buienradar (www.meteox.be) dat het boven Laarne toch een uur droog zou blijven. Ik heb de Shock Proof van stal gehaald en ben via Melle en het jaagpad langs de Schelde naar Gentbrugge-brug gereden. Maar ik had op de buienradar niet de bui zien hangen die daar in de buurt hing. Gelukkig kon ik even schuilen onder een brug, maar om niet helemaal af te koelen reed ik toch maar verder eens het wat rustiger werd. Een recordrit werd het niet, maar ik heb er toch van genoten.

De atb blijft dit weekend in de garage. Dit is me net iets te veel nattigheid.

Het vervoermiddel maakt niet het verschil. (www.deredactie.be)

Vlaamse wielertoeristen maken het te bont in Nederland

Belga

wo 18/11/2009 - 11:09De Nederlanders zijn het agressieve gedrag van Vlaamse wielertoeristen op hun wegen grondig beu. De Nederlandse Fietsersbond pleit daarom voor de invoering van een maximumsnelheid van 20 kilometer per uur voor fietsers.

De bal ging aan het rollen toen Bram Basting, gemeenteraadslid van de grensgemeente Sluis, zijn beklag deed over de Vlaamse wielertoeristen. “Iedere zondag rijden grote groepen wielertoeristen Nederland via Sluis binnen, maar ze houden zich niet altijd aan de verkeersregels”, klaagt Basting.

Zo moeten fietsers in Nederland verplicht op het fietspad rijden, terwijl ze in België naast elkaar over de weg mogen rijden. Naast het overtreden van het verkeersreglement bezondigen Vlaamse wielertoeristen zich ook aan verbaal geweld. “Ze schreeuwen tegen alles en iedereen”, zegt Basting. “Hier vallen dan ook geregeld oude vrouwtjes van hun fiets omdat ze schrikken wanneer dat schreeuwend Vlaamse peloton passeert.”

De klachten uit Nederland zijn de West-Vlaamse gouverneur Paul Breyne alvast niet ontgaan. Hij heeft daarom samen met de Koninklijke Wielrijdersbond en de federale politie een stuurgroep opgericht die moet leiden tot veiliger wielertoerisme. De gouverneur was naar eigen zeggen verbaasd dat zijn ergernis parallel loopt met die van de wethouder in Sluis.