Totaal aantal pageviews

maandag 3 februari 2014

De technologie is voorhanden.

Waar wachten wij dan op?
Heelder blogs en bladzijden worden gevuld met meningen over mobiliteit. En ik doe er nog een schepje bovenop. Het STOP-principe. Eerst Stappen, dan Trappen, nadien het Openbaar Vervoer en als het echt moet het Persoonlijke, individuele, vervoer.
Dat laatste vormt een groot probleem want het is enorm vervuilend. Zowel omwille van het gebruik van grondstoffen als om het afval die het oplevert. CO2 en autowrakken. Alle goedbedoelde inspanningen ten spijt, je krijgt de massa niet in het massavervoer. Eerst het persoonlijke vervoer en dan de rest. POTS dus.
In Parijs zit er wel veel volk in de metro. Omdat de Parijzenaar begrepen heeft dat je er met de auto minder snel doorkomt. Hij kiest voor de metro. Maar vraag eens aan een Parijzenaar hoe je te voet in een straat komt die een kilometer verder ligt. Hij zal je het antwoord schuldig blijven, maar hij kan je perfect uitleggen welke metro-haltes je dient te passeren. Laten we accepteren dat het de aard van het beestje is eerder het POTS-principe te hanteren. Kunnen we dan de P minder vuil maken? Ja! Sterker nog: de technologie is er maar geen hond die er brood in ziet. Een enkeling wel maar dat is dan een naïeve wereldverbeteraar of een gedreven ingenieur. Of beide. Een beetje surfen op het net - hoe leefden wij voor 1995? - biedt een reeks mooie mogelijkheden voor Persoonlijk vervoer. En je hoeft er niet steeds bij te trappen.


De Renault Twizy is een poging elektrisch te rijden maar wijkt te veel af van wat wij als een auto zien. Autofreaks verketteren het ding. Dit is geen auto zoals wij ons dat voorstellen. Hij vervangt ook niet de auto maar kan op korte afstanden een mooi alternatief zijn. Idem voor de Mia die ik persoonlijk praktischer vind.


De reportage vertelt ook wat er schort aan de meeste bekende elektrische auto's: ze willen nog steeds een rijdende leefkamer zijn.
En natuurlijk zijn er nog varianten met minder milieu-impact en een kleiner volume. Zoals de Alleweder met elektrische motor.


Iets soortgelijks kan met de Sunrider of met de Orca, denk ik. Ergens tussenin zit dan de elektrisch ondersteunde velomobiel. Om deze als een volwaardig individueel vervoermiddel te maken moet hij praktisch zijn, perfect afgewerkt en betaalbaar.



Een variante op dit thema is de ELF, met zonnepanelen!



OK, al deze vervoermiddelen staan misschien nog niet helemaal op punt maar dat is met de zonnepanelen op ons dak ook zo. Vijf jaar later levert de helft van dit soort panelen aan de helft van de prijs even veel stroom. Dat is het resultaat van het tijdelijk subsidiëren van deze technologie, zodat gebruikers, verdelers en producenten uit ervaring leren hoe dit product kan verbeteren. Voor de e-Orca krijg ik geen subsidie en ik vermoed de producent ook niet. Nochtans levert zo'n voertuig een bijdrage aan een betere leefomgeving. Stel je Gent voor met velomobielen, fietsen en kleine elektrische voertuigen in plaats van auto's. Veel meer plaats voor terrasjes!

zaterdag 1 februari 2014

Nooit meer lek?

Na de lekke achterband onlangs bij de e-Orca ging ik aan het denken. (jawel)
Wat als dit me overkomt in het donker op het jaagpad? "Miserie miserie," zou Fernand Costermans zeggen.
Hoe voorkomen dat ik met verkleumde vingers in het donker en bij regen de Orca op zijn kant moet leggen, de band van de velg moet wurmen en een nieuwe moet monteren. Een lekbestendige band dus. Een Marathon Plus 47 mm besteld en deze vanmorgen gemonteerd. In een droge garage in plaats van op een onverlicht, winderig jaagpad. De band verschilt wel erg van de Tryker.

Links de Marathon Plus, rechts de Tryker

Zou er eigenlijk wel genoeg ruimte zijn voor de Marathon Plus?





Net dus. Een proefritje leerde me dat de band niet aanloopt in de bochten. Ik hoor wel een korte "trrrrrt" als ik door een gootje rij en de Orca, geladen met inkopen, inveert.



zaterdag 25 januari 2014

Tramsporen

Donderdagavond een etentje in het centrum van Gent. Ik had voordien nog wat tijd plus een cadeaubon van Fnac dus reed ik per Orca naar het eind van de Veldstraat. Wat liggen er veel tramsporen in Gent. Ik ken het netwerk niet uit mijn hoofd maar ik probeer toch de routes van de tram te vermijden want tramsporen en fietswielen zijn niet de beste vrienden. Na mijn bezoekje aan Fnac reed ik naar het restaurant in de Brabantdam en om daar te raken is een route zonder tramsporen vrijwel onmogelijk. Dat ging niet zo goed. Ik probeerde te vermijden dat een wiel in de sporen zou geraken en dat vroeg wel wat stuurmanschap. Het was regenachtig en zowel de kasseien als de sporen lagen er glad glimmend bij. De Orca stuurde links en rechts. Op een bepaald ogenblik stond de Orca gewoon dwars op de sporen. Gelukkig raakte ik heelhuids maar helemaal niet ongemerkt ter bestemming. Gent is niet zo fietsvriendelijk als de stad wil doen uitschijnen.

woensdag 22 januari 2014

Op slot.

Eerlijk is eerlijk. Jan verklapte het idee maar vanmiddag heb ik het eens geprobeerd want ik ga morgenavond per Orca met enkele collega's uit eten in Gent. Dan heb ik hem graag goed op slot.
De Orca kan wel met een fietsslot worden vastgezet maar de kap heeft geen slot. Ik wil niet dat iemand de kap open maakt en aan de mobiel begint te prutsen. Dit zou moeten helpen:


Je maakt een kabel vast aan het frame van de Orca.


Je leidt hem via de opening voor het hoofd naar buiten.



En je maakt de kabel vast aan het beugelslot.

De kabel heeft precies de juiste lengte om te voorkomen dat iemand de kap kan optillen. De Orca staat veilig op slot.
Op de achtergrond kijkt de Brompton een beetje jaloers naar zijn grote buurman die alweer mee uit mag.



Banden en batterijen

Bandje plakken dus. Een gelegenheid om ook de Tryker-band eens van nabij te bekijken. Het was de achterband die lek was. Buitenband eraf en binnenband er uit. Dat leek me moeilijk met de Orca rechtop. Op zijn kant dan maar. Aangezien ik het thuis in de garage kon doen was er materiaal zat om ervoor te zorgen dat er geen krassen in de lak komen. In dit geval gebruikte ik het zeil van de trampoline van onze kinderen dat in de winter wordt binnen gehaald. Maar ik heb ook een stuk noppenplastic in de Orca liggen voor het geval hij onderweg op zijn kant moet. De Tryker ging met 2 bandenlichters vlot van de velg en de binnenband kon ik er gemakkelijk uit halen. Het gaatje zat aan de kant van het loopvlak. De buitenband gecontroleerd en een steentje uit het loopvlak gepeuterd. De Tryker ziet er eigenlijk niet zo robuust uit. Ik heb al overwogen een steviger buitenband om het achterwiel te leggen. Ik wacht nog even af hoe de Tryker het verder doet.  Binnenband geplakt en weer om het achterwiel gelegd. Ook dat ging vlot en ook de Tryker kon ik gemakkelijk weer met de vingers om de velg leggen. Nu staat hij op 6 bar en het ziet er goed uit.
Inmiddels is ook de batterij weer volgetankt en voor wie zich zorgen mocht maken: de ondersteuning doet het nog steeds :-)

dinsdag 21 januari 2014

Eerste lekke band

Zopas geconstateerd door de loodgieter!
Vandaag had ik een opdracht waar ik met de auto heen moest. De Orca stond in de garage waar ik hem gisteren bij thuiskomst had geparkeerd. Ik was deze namiddag nog niet zolang thuis toen het loodgietersbedrijf het klusje waar hij 6 maand geleden voor was gevraagd kwam afhandelen. Snelle service dus. Zegt de ene technieker tegen de ander: "Ik pak de camionette, pakt gij maar de fiets". "Ja, maar die heeft een platte band". En toen zag ik het ook. De (achter-) band even opgepompt en hij blijft ogenschijnlijk op druk. Een "leegloper" dus. Klusje voor morgen.

maandag 20 januari 2014

199 kilometer

... stond er op de dagteller van de e-Orca toen deze namiddag de ondersteuning wegviel. Die kilometers heb ik niet allemaal vandaag gereden maar ik was wel nieuwsgierig of ik met één lading de 200 kilometer zou halen. Niet dus :) . Ik heb de voorbije week de ondersteuning vrij intensief gebruikt. Dankzij de Gentse Liggers Nocturne zat er wat offroad in waar ik de ondersteuning in "high" had gezet. Op mijn woon-werkritten reed ik ook in "high" stand.  Het is nu winter en ik sleep nogal wat mee naar mijn werk. De snelheid ligt niet zo hoog zodat de ondersteuning vaak meewerkt. Ik stel me voor dat ik op een zomerse toertocht in de "eco"-modus en bij snelheden boven de bovengrens een veel grotere afstand moet kunnen halen met één lading.