Spooklight ???

Vreemd ding, dit "spooklight". Toen ik donderdag thuis kwam van een rit naar Gent was het verdwenen. Beugeltje afgebroken. Ik ben nog een eind teruggereden om het te gaan zoeken maar zonder succes. De kasseien en klinkers in deze regio hebben het spook gemold! Die taiwanezen weten niet wat een fietser hier meemaakt, anders zouden ze dat wel wat steviger maken!

Als het al niet is opgeraapt door een gelukkige vinder dan is het vermoedelijk onder de wielen van een auto terecht gekomen. En ik maar op de knopjes duwen onderweg. Zou dat nu onder garantie vallen?

Klinkeritis

Deze ochtend reed ik naar Aalst in de hoop bij Van Eyck Sport een koopje te doen. Niets van wat ik zocht en dus kocht ik maar 2 zomertruitjes waar ik mijn madam graag in zou zien fietsen. Ik legde de 37 kilometer heen en terug af met de eWAW. Het is een verschrikkelijk traject. In mooie dorpjes als Serskamp en Wanzele is het dokkeren over verzakte klinkerwegen. De dorpsgezichtverfraaiers hebben daar een speciale voorliefde voor klinkers als wegbedekking. Klinkers vreten energie. En dan komen de nutsvoorzieningonderhoudslui. Die gooien de boel open en plakken dan alles weer dicht met een schep asfalt. Het geheel lijkt op niks en is rijp voor het Belgisch Kampioenschap cyclocross dat eigenlijk pas morgen wordt verreden. Dokkeren dus. Als de weg dan toch met asfalt wordt opgelapt waarom wordt hij dan niet meteen in die materie aangelegd? Asfalt is trouwens de beste ondergrond voor de fiets. Weg met die vermaledijde klinkers! De rest van het traject is ook al om bij de gaan bleiten: verzakte "macadam" (betonplaten) of als er dan toch asfalt wordt gebruikt dan enkel voor de auto's. Fietsers worden geanimeerd met een waar avonturenparcours van geaccidenteerde "fietspaden" (haha) die gebruikt worden als parkeerstrook.

Verder was het een mooie rit.

Spooklight

eWAW019 heeft nieuwe richtingaanwijzers.

Ik was niet zo tevreden over de richtingaanwijzers die erin zaten: ze gebruikten dezelfde batterij als de hoofdverlichting en dat wou wel eens tot stroomschaarste leiden. Bovendien zorgde dit voor veel draad binnenin en een heel gehannes om de schakelaartjes goed te positioneren. In plaats van een aparte batterij te kopen keek ik uit naar een apart systeem. Ik vond via Ecomobiel (http://www.ecomobielshop.be/produkten/toebehoren/spooklight/index.html) dit:

Standaard werkt het apparaat als knipperend achterlicht. Als je snelheid mindert gaat alles knipperen en de richtingaanwijzers kan ik van binnenin de WAW bedienen. Akkoord, het geeft niet meer licht dan de vorige pinkers maar het ziet er wat blitser uit. Het geheel werkt draadloos. Het zendertje zit op de rechter stuurhendel en is gemakkelijk te bedienen. Opladen gaat via de usb-poort van je computer of zoals bij mij met een aparte stekker in het stopcontact.

Zoals beloofd

Met wat meer (winter-) licht en een beter cameraatje.

't Was slippen en fun tot op deze plek. Maar het levert deze plaatjes op. Bij deze temperaturen zijn die kleine knopjes van ons kodakske niet gemakkelijk te bedienen. Een bezorgde meneer in een 4x4 vroeg of alles in orde was. En of!

Meer in het foto-album.

Baggerwerken

ik heb de voorbije 2 dagen met de eWAW op 3 x marathon plus de verplaatsing Laarne-Gent h/t gemaakt. De kilometers op de plaatselijke wegen gaan traag en moeizaam maar eenmaal op de Dendermonde Steenweg rij ik gewoon tussen de auto's aan hun snelheid (25 à 30km/u). De bionX levert fantastisch werk op de baggerstukken. De batterij is dan ook vrijwel leeg als ik weer thuis kom.

Een nieuwe look voor eWAW019

Eindelijk is het zover. Ik heb er twee weken winterweer op de tweewieler voor moeten verdragen maar het resultaat mag er zijn: een nieuwe look voor de velomobiel. Tzadaam!!!!

Na een keertje op zijn kant te zijn gegaan, na twee keer zijn neus te hebben beschadigd en na amateuristisch opkalefater-werk van ondergetekende was het mooie er af. Toen groeide het idee de eWAW te gebruiken als rijdend reclamebord voor het keramiek-atelier van vrouwlief. En zo geschiedde. Deze eerste foto doet het puike schuur en spuitwerk van Fietser.be misschien wat onrecht aan. In het echt is het een plaatje. Als het weer beter wordt organiseren we wel eens een echte foto-shoot. Klik op de link Foto's voor meer lekkers.

Het ging niet vanzelf. Vrijdag was de WAW klaar maar toen moest hij nog naar BizzSign in Merelbeke voor de belettering. De schakelaars voor verlichting, richtingaanwijzers en claxon waren nog niet gemonteerd toen ik bij Fietser vertrok om toch op tijd te zijn. Natuurlijk reed ik wat verloren in de Gentse spits en natuurlijk was het onbegonnen werk richting aan te geven of te laten horen dat ik er aan kwam. Maar het is uiteindelijk wel gelukt dankzij de mensen van BizzSign die mij ondanks de vertraging toch verder wilden helpen.

Morgen rij ik er weer mee naar de VSPW in Sint-Amandsberg waar ik les geef. Zit je wel eens op de trein tussen Gent en Antwerpen dan kan je hem daar soms geparkeerd zien staan. Wuiven dan.

Kaboem.

Het moest ervan komen, natuurlijk. Net nu er enkele dagen dooi worden ingezet leek het lot zijn deel te eisen. Ik heb het uitgedaagd, ik weet het. Dat had ik niet mogen doen.

Gisteren na een vergadering met enkele collega's gaan eten in RestRood in de Sleepstraat in Gent. Lekkere pasta en speculaas-ijs als dessert. Hmmm! Toen ik eerder op de dag richting Gent reed - op 2 wielen want de waw is nog altijd niet beschikbaar - lag de weg er goed berijdbaar bij. Zelfs het jaagpad langsheen de Schelde was droog. Het zou niet meer vriezen had Frank gezegd. Ja, hallo! Toen ik om 22.30 u gezwind de dijk op reed ging het door mijn hoofd: "Hier heeft het precies wel gevroren ..." Honderd meter verder had ik prijs: kaboem, onderuit op een ware ijspiste. Ik reed met de CMPCT, dus ik viel niet van zo hoog maar wel recht op het puntje van mijn elleboog. De pijn was hevig en ik vreesde eerst voor een scheur of zelfs breuk. Rechtgekrabbeld en bij het eerste weggetje terug naar de bewoonde wereld. Eens thuis kon ik de schade opmeten: bloedende schaafwonde aan de elleboog. Deze morgen kon ik de fiets en mijn kledij controleren: krassen op het stuureinde en een scheur in de regenbroek die ik tegen de kou had aangetrokken. Mijn Columbia winterjas vertoont geen spoortje van de valpartij. Best goed materiaal!